Kayseri Gecelerinde Aklıma Takılan O Soru: İslam’a Göre İsa Nasıl Öldü?
Kayseri’de yaşayan biriyseniz gecelerin sessizliğini iyi bilirsiniz. Özellikle kış aylarında… Hava erkenden kararır, sokak lambaları sarı sarı yanar, Erciyes’in tepesi uzaktan karanlığın içinde bembeyaz görünür. O gecelerde insanın aklı daha çok çalışıyor. Ben bunu fark ettim. Ne zaman yalnız kalsam, içimde sakladığım ne varsa ortaya çıkıyor.
Geçen ay yine böyle bir geceydi. Defterimi açmıştım. Çayım soğumuştu ama farkında bile değildim. Telefon elimdeydi, bir yandan eski fotoğraflara bakıyordum. Sonra bir anda aklıma yıllardır tam olarak cevaplayamadığım bir soru geldi:
“İslam’a göre İsa nasıl öldü?”
Çocukluğumdan beri duyduğum ama hiçbir zaman derinlemesine düşünmediğim bir konuydu bu. Küçükken televizyonlarda çarmıha gerilmiş İsa sahneleri görünürdü. Kiliselerdeki heykeller, filmler, anlatılar… Her yerde aynı görüntü vardı. Ama sonra bir gün Kur’an’da anlatılanların farklı olduğunu öğrenmiştim. O gece nedense bunu yeniden düşünmeye başladım.
İnsan bazen bazı soruların peşine duygusal sebeplerle düşüyor. Benimki de biraz öyleydi galiba.
Bir Dost Sohbetinde Başlayan Düşünceler
Bundan birkaç gün önce yakın arkadaşımla Hunat civarında oturup kahve içmiştik. Hava buz gibiydi. İnsan konuşurken ağzından çıkan nefesi görüyor ya… Öyle bir akşam işte.
Konu bir şekilde dinlere geldi. O da bana dönüp:
“Sen hiç düşündün mü, İslam’da İsa’nın ölümü neden farklı anlatılıyor?” dedi.
O an cevap veremedim. Çünkü gerçekten bilmiyordum. Daha doğrusu yüzeysel biliyordum.
Eve dönünce içimde garip bir his kaldı. Sanki yıllardır bildiğimi sandığım bir konuda aslında hiçbir şey bilmiyormuşum gibi hissettim. Bu biraz canımı sıktı açıkçası. İnsan bazen kendi cehaletine üzülüyor.
Defterime uzun uzun notlar aldım o gece.
İslam’a Göre İsa Öldürülmedi
Hasi takipçilerine merhaba! Bu yazımız “Romalılar İsa’yı neden öldürdü” konusunu seven herkes için hazırlandı.
Kur’an’da anlatıldığına göre Hz. İsa öldürülmedi ve çarmıha gerilmedi. Aslında İslam inancındaki en önemli nokta tam olarak burada başlıyor.
Nisa Suresi’nde geçen ayette şöyle anlatılıyor: İnsanlar İsa’yı öldürdüklerini sandılar ama gerçekte onu öldüremediler. Allah onu kendi katına yükseltti.
Bu bilgiyi ilk öğrendiğim zamanı hatırlıyorum. Lisedeydim. Din kültürü öğretmeni anlatmıştı. O zamanlar çok üzerinde durmamıştım ama şimdi düşününce bunun ne kadar büyük bir inanç farkı olduğunu daha net görüyorum.
İslam’a göre Hz. İsa’ya benzeyen başka biri çarmıha gerildi. İnsanlar onun İsa olduğunu sandı. Ama Allah, İsa’yı korudu ve göğe yükseltti.
Bu düşünce beni tuhaf şekilde etkiliyor.
Çünkü burada sadece bir kurtuluş hikâyesi yok. Aynı zamanda Allah’ın peygamberini yalnız bırakmaması var. Bu bana hep umut veriyor.
İnsan hayatında bazen kendini terk edilmiş hissediyor. Ben çok hissettim bunu. Özellikle geçen yıl…
Geçen Kış Yaşadığım O Kırılma
Hayatımın en kötü dönemlerinden biriydi sanırım.
Bir sabah uyandığımda her şey üst üste gelmiş gibiydi. İşle ilgili sorunlar, aile içindeki gerginlikler, gelecek kaygısı… O kadar yorulmuştum ki artık kimseye hiçbir şey anlatmak istemiyordum.
Kayseri’nin ayazı insanın içine işliyor gerçekten. Otobüs beklerken yüzüm buz kesiyordu ama içimdeki ağırlık daha kötüydü.
O gün eve dönüp yatağa uzandığımda tavana uzun uzun baktığımı hatırlıyorum. İçimden sadece şunu geçirmiştim:
“Allah gerçekten zor zamanlarda kulunu korur mu?”
Şimdi dönüp bakınca, Hz. İsa’nın İslam’daki hikâyesi bana tam da bunu hissettiriyor. En zor anda bile Allah’ın yardımı gelebilir.
Belki insan bunu hemen anlayamaz ama sonradan fark eder.
Hz. İsa’nın Göğe Yükseltilmesi
İslam inancına göre Hz. İsa hâlâ hayattadır ve Allah katındadır. Kıyamet yaklaşınca yeniden dünyaya geleceğine inanılır.
Bu konu beni küçüklüğümden beri hem heyecanlandırıyor hem de duygulandırıyor. Çünkü düşünsenize… Yüzyıllardır insanlar onun dönüşünü bekliyor.
Bazı geceler bu düşünce bana çok ağır geliyor.
Dünya bu kadar karmaşıkken, insanlar birbirine bu kadar kötülük yaparken, hâlâ umut diye bir şeyin var olması etkiliyor beni.
Belki biraz fazla duygusal düşünüyorum ama insanın içini ayakta tutan şey bazen yalnızca umut oluyor.
Dedemle Yaptığım Bir Konuşma
Dedem çok sakin bir adamdı. Az konuşurdu ama konuşunca insanın içine işlerdi söyledikleri.
Bir gün televizyon izlerken Hz. İsa konusu açılmıştı. Ben de ona:
“Dede, insanlar neden farklı inanıyor bu konuda?” diye sormuştum.
Bana uzun uzun bakmıştı önce. Sonra şöyle demişti:
“Evlat, herkes bildiği yoldan gider. Ama önemli olan kalbin temiz kalması.”
O zaman çok anlamamıştım bu sözü. Şimdi daha iyi anlıyorum.
İnsan bazen tartışmalarda kayboluyor. Kim haklı, kim yanlış diye uğraşırken merhameti unutuyor.
Halbuki Hz. İsa denince benim aklıma hep merhamet geliyor.
Çarmıh Meselesi Neden Bu Kadar Önemli?
İslam’a göre İsa’nın öldürülmemiş olması aslında peygamberlik anlayışıyla ilgili büyük bir mesele.
Müslümanlar için peygamberler Allah’ın koruması altındadır. Hz. İsa’nın düşmanları tarafından öldürülmediğine inanılması da bu yüzden önemli görülür.
Ben bunu öğrenince içimde garip bir rahatlama olmuştu.
Çünkü küçüklüğümden beri hep şunu düşünürdüm: Bu kadar iyi bir insan neden böyle korkunç bir şekilde öldürülsün?
Belki fazla hassas düşünüyorum ama bazı hikâyeler insanın içine dokunuyor.
Özellikle gece yalnız kalınca…
Erciyes’e Bakarken Hissettiklerim
Geçen hafta sabah çok erken saatte yürüyüşe çıktım. Hava buz gibiydi. Erciyes’in tepesi pembemsi bir ışıkla parlıyordu.
Bir banka oturup uzun süre etrafı izledim.
Hayatım boyunca bazı sorulara kesin cevap bulamayacağımı fark ettim o an. Ama yine de araştırmanın, düşünmenin, hissetmenin değerli olduğunu düşündüm.
Hz. İsa’nın hikâyesi de bende böyle bir his bırakıyor.
Bir yanda büyük bir hüzün var. İnsanların peygamberlere yaptıkları kötülükler…
Diğer yanda ise umut var. Allah’ın yardımının her şeyden büyük olması…
Bu ikisi aynı anda içimde duruyor.
İnsan Neden Böyle Hikâyelere Tutunuyor?
Bunu kendime çok sordum.
Belki çünkü hepimizin kurtarılmaya ihtiyacı var. Yalnız hissettiğimiz anlarda bir işaret görmek istiyoruz.
Ben günlük tutmayı bu yüzden seviyorum galiba. Yazınca içimdeki karmaşa biraz azalıyor.
Bazen gecenin üçünde oturup uzun uzun yazıyorum. Kırıldığım şeyleri, korkularımı, umutlarımı…
Geçen gece defterime şunu yazmışım:
“Belki de insanın en büyük ihtiyacı, yalnız olmadığını hissetmek.”
Hz. İsa’nın İslam’daki hikâyesi bana bunu hissettiriyor işte. Allah’ın kulunu terk etmediğini…
Bu düşünce insanın içine sıcaklık bırakıyor.
Kayseri’nin Sessizliği ve İçimdeki Sorular
Burada gece olunca şehir bazen tamamen susuyor. Özellikle kar yağdığı zaman…
O sessizlikte insan kendi kalbini daha net duyuyor.
Ben de son zamanlarda bunu fark ettim. Sürekli bir yerlere yetişmeye çalışırken aslında içimde büyüyen soruları susturmuşum.
“İslam’a göre İsa nasıl öldü?” sorusu da böyle çıktı karşıma yeniden.
Ve cevap aslında çok netti:
İslam’a göre Hz. İsa öldürülmedi. Çarmıha gerilmedi. Allah onu kendi katına yükseltti.
Ama bu bilginin bende bıraktığı his çok daha derin oldu.
Çünkü mesele sadece tarih değil. İnanç, umut, korunma hissi, yalnızlık ve insanın içindeki o bitmeyen arayış…
Hepsi birbirine karışıyor.
Sonunda İçimde Kalan His
Bugün bunları yazarken pencereden dışarı bakıyorum. Hava yine kapalı. İnsanların telaşla yürüdüğünü görüyorum.
Hayat devam ediyor.
Ama bazı sorular insanın içinde yaşamaya devam ediyor gerçekten.
Hz. İsa’nın hikâyesi bana şunu öğretti sanırım: Bazen her şey kaybolmuş gibi görünse bile umut tamamen bitmiyor.
İnsan bunu hemen fark etmese de bir yerde hâlâ ışık kalıyor.
Belki bu yüzden bu konuyu düşündükçe içim hem hüzünle doluyor hem de garip bir huzur hissediyorum.
Ve galiba uzun zamandır ilk kez, bazı soruların kesin cevabını bulamasam bile onları düşünmenin bile insanı değiştirdiğini hissediyorum.
Umarız “Romalılar İsa’yı neden öldürdü” ile ilgili aklınızdaki sorulara yanıt bulabildik. Hasi ekibinden sevgilerle!